ماهان مال

» دسته‌بندی نشدهماهان مال | راهنمای خرید حرفه ای » صفحه 3

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
لطفا یک افزونه تاریخ نصب کنید.


چندی پیش گزارشی منتشر شد که نشان می‌داد شرکت چینی BOE به آخرین آزمون‌های اپل برای تأیید نهایی نمایشگرهاش رسیده است و ظاهرا آزمایش‌های مقاومت نمایشگر را نیز با موفقیت پشت سر گذاشته و بالاخره بخشی از تولید نمایشگر آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی را بر عهده گرفته است. از قرار معلوم، بخت‌واقبال با آن یار بوده و نه‌تنها توانسته است آزمون‌های کیفی اپل را با موفقیت پشت‌ سر بگذارد، بلکه احتمالا تا سال ۲۰۲۳ حجم عمده‌ای از تولید نمایشگرهای گوشی‌های هوشمند اپل را برعهده خواهد گرفت.

منابعی از کره جنوبی ادعا می‌کنند که BOE در حال تبدیل سه کارخانه خود به تاسیساتی است که قادر به تولید پنل‌های OLED برای اپل هستند. تابه‌حال، BOE پنل‌های OLED را برای آیفون ۱۳ در دو کارخانه در چین تولید کرده و تنها وظیفه تولید ۱۰ درصد از کل صفحه‌نمایش‌های آیفون در سال ۲۰۲۱ را برعهده داشته است؛ اما شواهد نشان می‌دهد که جاه‌طلبی شرکت چینی قرار است فراتر رود و با گسترش خطوط تولید رقیب کره‌ای خود، یعنی ال‌جی را پشت سر بگذارد.

مقاله‌ی مرتبط:

در این گزارش آمده است که BOE طبق نقشه راه خود قصد دارد تا سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۲ به ظرفیت تولید ۱۴۴ هزار سوبسترا در ماه برسد که درحال‌حاضر این رقم ۹۶ هزار سوبسترا است. در مقام مقایسه، ال‌جی هم‌اکنون قادر به تولید ۱۴۰ هزار سوبسترا در ماه است؛ بنابراین BOE می‌تواند رقابت جذابی را با ال‌جی ایجاد کند.

جالب است بدانید که اپل تنها خریدار نمایشگرهای OLED نسل ششم ال‌جی محسوب می‌شود؛ درحالی‌که BOE و سامسونگ معملا مشتریان بسیاری بیشتری داند. به‌طور کلی، پس از توقف تولید نمایشگرهای LCD برای آیفون و تعطیلی کامل بخش گوشی‌های هوشمند خود در اوایل سال جاری، این گزارش می‌تواند خبر بدتری را برای ال‌جی به‌همراه داشته باشد.

-


جدیدترین پردازنده‌ی مدیاتک، قوی‌ترین پرچم‌دار تاریخ این شرکت است؛ دایمنسیتی ۹۰۰۰ آماده است تا برای اولین بار پردازنده‌ای از مدیاتک را درکنار قدرتمندترین پردازنده‌های کوالکام و سامسونگ به‌عنوان گزینه‌ای جدی برای استفاده در گوشی‌های پرچم‌دار مطرح کند.

درحالی‌که پردازنده‌های بالارده‌ی سال‌های گذشته‌ی مدیاتک (مانند دایمنسیتی ۱۰۰۰) نیز پردازنده‌های قدتمندی محسوب می‌شدند، اما همچنان قدرت کمتری از پردازنده‌های اسنپدراگون ۸۸۸ کوالکام یا اگزینوس ۲۱۰۰ سامسونگ ارائه می‌دادند.

Dimensity 9000 اولین تراشه‌ی موبایل ساخته‌شده برمبنای فرایند ساخت ۴ نانومتری TSMC است و از معماری جدید v9 آرم استفاده می‌کند. CPU این تراشه نیز اولین نمونه در جهان است که از چینش جدید هشت هسته‌ای آرم استفاده می‌کند: یک هسته‌ی قدرتمند Cortex-X2 با سرعت کلاک ۳٫۰۵ گیگاهرتز، سه هسته‌ی Cortex-A710 با فرکانس ۲٫۸۵ گیگاهرتز و چهار هسته‌ی کم‌مصرف Cortex-A510 با فرکانس ۱٫۸ گیگاهرتز.

مشخصات تراشه جدید پرچمدار ۴ نانومتری دایمنسیتی ۹۰۰۰ مدیاتک

پردازنده‌ی گرافیکی ۱۰ هسته‌ای تراشه‌ی جدید مدیاتک Mali-G710 آرم است که درکنار نسل پنجم APU مدیاتک با ۶ هسته‌ی مخصوص بهینه‌شده برای پردازش‌های مرتبط با هوش مصنوعی قرار گرفته است.

این خبر درحال به‌روزرسانی است…

-


WildArt پس از اهدای جوایز به برندگان عکاسی حیات‌وحش در سه دسته‌ی «مرطوب» و «فضا» و «چشم»، به‌عنوان بخشی از قالب جدید ۲۰۲۱ خود که هر ماه جوایز برندگان یک دسته را اعطا می‌کند، این بار به‌سراغ دسته‌ی «ارتباط» رفت.

مضامین مسابقه را عکاسان حیات‌وحش انتخاب و داوری می‌کنند و هر موضوعی هدف خیریه‌ی حفاظتی متفاوتی را دربر می‌گیرد. کل بودجه‌ی جوایز ۱،۳۰۰ پوند است که بین برندگان هر دسته تقسیم می‌شود. این برندگان بخت دریافت عنوان عکاس سال WildArt و جایزه‌ی ۳،۰۰۰ پوندی را نیز دارند. به‌گزارش وایلدآرت، این بار دسته‌ی «ارتباط» را داور و عکاس حیات‌وحش، پتر بامبوسک، از جمهوری چک انتخاب کرد که خود برنده‌ی جوایز متعدد و یکی از عکاسان برجسته‌ی حیات‌وحش اروپا است.

پتر تصمیم گرفت از Save the Chocó (نجات پوکو) حمایت کند که سازمانی با مأموریت ایجاد آگاهی و همکاری با سازمان‌های محلی و جهانی برای کمک به حفاظت از زیستگاه‌ها و مناطق و گونه‌های حیاتی در سراسر منطقه چوکو در کلمبیا است. WildArt موفق شد ازطریق کمک‌های مالی مستقیم از هزینه‌های ورودی، درمجموع ۲۰۵ هزار پوند برای Save the Chocó جمع‌آوری کند. در‌ادامه، می‌توانید تصاویر منتخب و برندگان این دسته از مسابقه‌ی وایلدآرت را مشاهده کنید.


برنده‌ی طلای دسته‌ی ارتباط

آمیت اشل، عکاس اسرائیلی، با عکس خود از شیرکوهی مادر و توله‌هایش، برنده‌ی بخش «ارتباط» و جایزه‌ی ۵۰۰ پوندی شد. تصویر زیر با عنوان «درس‌هایی برای زندگی»، پس از یک هفته تعقیب یک خانواده‌ی شیرکوهی خاص در پاتاگونیا شیلی گرفته شده است. گربه‌های وحشی قدرتمند در حضور عکاس آرام بودند و به او اجازه دادند تا لحظه‌ای از آن‌ها عکس بگیرد. در این تصویر، درحالی‌که توله‌ها مشغول بازی و یادگیری از‌طریق تقلید هستند، شیرکوهی ماده از نقطه‌ای بلند به‌دنبال طعمه می‌گردد.

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

پومای پاتاگونیا پس از نزدیک‌شدن به انقراض، دوباره به طبیعت آمریکا بازگشته است. بازگشت آن‌ها نمونه‌ای از حفاظت و هم‌زیستی با گربه‌ای وحشی را نشان می‌دهد که در سایر نقاط قاره‌ی آمریکا آزار و اذیت دیده است. این عکس خانوادگی و صمیمانه از شیرهای کوهی با لنز Canon EOS 1DX Mark II و Canon EF 200-400mm f/4L IS USM گرفته شده که روی 1/1,250s ،381mm ،f4 ،ISO 640 تنظیم شده است.


برنده نقره دسته ارتباط

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: ما روی تار معلق هستیم
  • نام عکاس: داروچی کابا
  • کشور عکاس: مجارستان

برنده‌ی برنز دسته‌ی ارتباط

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: بینی به بینی

    مقاله‌ی مرتبط:

  • نام عکاس: اندی پارکینسون
  • کشور عکاس: انگلستان

در‌ادامه می‌توانید سایر تصاویر منتخب مسابقه‌ی عکاس سال وایلدآرت در دسته‌ی ارتباط را مشاهده کنید:

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: عشق
  • نام عکاس: توماس هینشه
  • کشور عکاس: آلمان

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: کلاغ‌های خشمگین
  • نام عکاس: یوهان سیگسون
  • کشور عکاس: سوئد

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: معاشقه
  • نام عکاس: دیوید گیبون
  • کشور عکاس: انگلستان

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: قوس‌ها
  • نام عکاس: داروچی کابا
  • کشور عکاس: مجارستان

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: سفیدغاز استرالزی
  • نام عکاس: سایمون رانتینگ
  • کشور عکاس: نیوزلند

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: اختلاف‌نظر
  • نام عکاس: تیبور کرچ
  • کشور عکاس: مجارستان

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: دسته‌ی عنکبوت‌های کوچک باغ
  • نام عکاس: اندرو مک‌لاکلان
  • کشور عکاس: کانادا

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: صف
  • نام عکاس: تیبور کرچ
  • کشور عکاس: مجارستان

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: او فقط یک دوست می‌خواهد
  • نام عکاس: آمیت اشل
  • کشور عکاس: اسرائيل

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: خواهر و برادر
  • نام عکاس: ویت لوکاش
  • کشور عکاس: لهستان

برندگان دست ارتباطات وایلدآرت

  • عنوان تصویر: پیوند بد
  • نام عکاس: توماس کانچ بیستریچ
  • کشور عکاس: مجارستان

فهرست کامل همه‌ی برندگان و آثار بسیار تحسین‌شده و تقدیرشده را می‌توانید در گالری عکاس سال وایلدآرت مشاهده کنید

***

امیدواریم از این قسمت شاتر لذت برده باشید. دیدگاه شما کاربران زومیت درباره‌ی برندگان دسته‌ی «ارتباط» مسابقه‌ی عکاس سال وایلدآرت ۲۰۲۱ چیست؟

-


ماه سپتامبر در گزارشی اعلام شد که گلکسی A73‌ سامسونگ به دوربین‌های اصلی ۱۰۸ مگاپیکسل مجهز خواهد شد و هنوز سامسونگ رسما این مشخصه‌ی دوربین را تأیید نکرده است. به‌گزارش جی‌اس‌ام‌آرنا، اکنون رندر‌هایی از گلکسی A73 5G منتشر شده است که طراحی احتمالی این گوشی میان‌رده را نشان می‌دهد.

به‌نظر می‌رسد گلکسی A73 5G شبیه به گلکسی A72 باشد و از صفحه‌نمایش دارای حفره برای میزبانی دوربین سلفی و چهار دوربین در پنل پشت درون برآمدگی برجسته با فلاش LED بهره ببرد.

رندر گلکسی A73 5G‌ در رنگ مشکی

همان‌طو که در تصاویر رندر مشاهده می‌شود، گلکسی A73 5G در قاب سمت راست دکمه‌ی پاور و تنظیم صدا خواهد داشت و در پایین بدنه پورت USB-C به‌همراه میکروفون و بلندگو قرار خواهد گرفت. ساسونگ جک ۳٫۵ میلی‌متری هدفون را حذف کرده است؛ بنابراین محل قرارگیری سیم‌کارت به پایین منتقل شده است.

رندر‌های سه‌بعدی مذکور توسط Technizo Concept و با همکاری LetsGoDigital و براساس شایعات طراحی شده است. بنابراین به‌خاطر داشته باشید که محصول نهایی احتمالا دارد با این رندر‌ها تفاوت جزئی داشته باشد.

رندر گلکسی A73 5G‌ از نمای جلو وعقب

انتظار می‌رود گلکسی A73 5G به صفحه‌نمایش ۶٫۷ اینچی AMOLED با وضوح تصویر +FullHD به‌همراه حسگر اثر انگشت زیر صفحه‌نمایش و تراشه‌ی اسنپدراگون 750G مجهز شود. گفته می‌شود نرخ نوسازی نسبت به نسل قبل از ۹۰ هرتز به ۱۲۰ هرتز تغییر پیدا خواهد کرد و پنل توسط سازندگان چینی عرضه خواهد شد.

بنابر ادعای منبع اخبار، گلکسی A73 5G‌ دارای بدنه‌ی پلاستیکی و گواهی IP67 خواهد بود و از دوربین اصلی ۱۰۸ مگاپیکسل بهره خواهد برد. جزئیات سه دوربین دیگر هنوز مشخص نیست.

رندر گلکسی A73 5G در نمایی از پنل جلو و پشت

مقاله‌ی مرتبط:

گلکسی A73 5G احتمالا توسط رابط کاربری One UI 4 برپایه‌ی اندروید ۱۲ اجرا خواهد شد و وظیفه‌ی تأمین انرژی آن را باتری با ظرفیت ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعت با شارژ ۲۵ وات برعهده خواهد گرفت.

سامسونگ گلکسی A72 را در ماه مارس (اسفند ۱۳۹۹) معرفی کرد؛ اما گلکسی A73 5G دیرتر رونمایی خواهد شد؛ زیرا انتظار نمی‌رود تولید آن قبل از سه‌ماهه‌ی دوم سال ۲۰۲۲ آغاز شود.

دیدگاه شما کاربران زومیت درباره‌ی تصاویر رندر مفهومی و مشخصات احتمالی گلکسی A73 5G چیست؟

-


شرکت‌های زیرمجموعه‌ی بی‌بی‌کی الکترونیکس (BBK Electronics)، یعنی اوپو و ریلمی و وان‌پلاس، جزو‌ اولین شرکت‌هایی هستند که از شارژ سریع ۶۵ واتی حتی در گوشی‌های میان‌رده استفاده می‌کنند. درحال‌حاضر، سه شرکت یادشده به‌دنبال تبدیل فناوری شارژ ۱۲۵ وات به حالت مرسوم هستند و دیگر شارژ سریع ۶۵ واتی را کمترین استاندارد در محدوده‌ی شارژ سریع می‌دانند.

به‌گزارش گیزموچاینا، پرچم‌داران سال ۲۰۲۲ سری اوپو فایند (OPPO Find) و سری ریلمی جی تی (realme GT) و سری وان‌پلاس ۱۰ (OnePlus 10) از شارژ فوق‌العاده سریع ۱۲۵ وات به‌همراه باتری‌های بزرگ پشتیبانی خواهند کرد. باتوجه‌‌‌به‌ اینکه اوپو قبلا در جولای ۲۰۲۰، فناوری شارژ فوق‌العاده سریع ۱۲۵ واتی خود را رونمایی کرده بود، از این نظر تعجب‌آور نیست. این فناوری در آن زمان سریع‌ترین فناوری شارژ محسوب می‌شد که با تغییرات درخور‌توجهی در سازوکار باتری امکان‌پذیر شد.

مقاله‌ی مرتبط:

اول از همه، باتری اوپو از درجه‌ی 3c به 6c تبدیل شد. این کار مسیر حرکت را تا حد زیادی کوتاه می‌کند و مقاومت جریانی سلولی را کاهش می‌دهد. افزون‌براین، درحالی‌که تولید گرما را کاهش می‌دهد، به‌طور مؤثر جریان ورودی ۱۲٫۵ آمپر را ممکن می‌سازد.

در انتهای ورودی، فناوری شارژ ۱۲۵ واتی اوپو از «سه پمپ شارژ موازی» بهره می‌برد که مجموع جریان ۲۰ ولت ۶٫۲۵ آمپری را از شارژر به ۱۰ وات ۱۲٫۵ آمپر تبدیل می‌کند. با‌ این کار، هر پمپ فقط ۴۲ وات انرژی به باتری وارد می‌کند که به‌طور چشمگیری بار را کاهش می‌دهد و از گرم‌شدن بیش‌از‌حد ناشی از جریان زیاد جلوگیری می‌کند.

بی‌شک اگر این فناوری ناامن تلقی شود، تمام پیشرفت‌های فناوری شارژ بی‌استفاده خواهد شد. درهمین‌حال، اوپو برای جلوگیری از چنین مشکلاتی اقدامات ایمنی مناسبی انجام داده و درمجموع، ۱۰ حسگر برای نظارت بر تغییر دما در گوشی‌ها و مدار بسته‌ی شارژر تعبیه کرده است. این حسگرها به تنظیم ولتاژ و جریان برای کنترل گرمایش گوشی کمک می‌کنند. فناوری شارژ ۱۲۵ واتی اوپو احتمالا سال ۲۰۲۲ در سطح گسترده عرضه خواهد شد.

دیدگاه شما کاربران زومیت درباره‌ی فناوری شارژ بسیار سریع ۱۲۵ واتی چیست؟

-


ورود نمایشگرهای تاشو باعث شده است شرکت‌های مختلف تولیدکننده‌ی گوشی‌های هوشمند، به‌دنبال ساخت محصولات تاشو باشند. صفحه‌نمایش‌های تاشو، فضای زیادی برای نوآوری در ظاهر و عملکرد گوشی‌های هوشمند در دسترس قرار داده است. احتمالا به‌همین دلیل است که امروزه برندهایی را می‌بینیم که لپ‌تاپ‌های تاشو، گوشی‌هایی با نمایشگر تاشو به‌سمت داخل یا بیرون و گوشی‌های رول شونده تولید می‌کنند.

به گزارش تک‌رادار، به‌نظر می‌رسد سامسونگ به‌عنوان اولین پذیرنده‌ی این فناوری، قصد دارد گوشی‌های تاشو را در قالب پایه‌ی اصلی خود تولید کند. ظاهرا این شرکت درحال کار روی طراحی‌های نوآورانه برای گوشی‌های تاشو است. همچنین گفته شده این شرکت کره‌ای طرح دیگری از یک گوشی تاشو را به‌ ثبت رسانده است که شاید همه‌ی علاقمندان به فناوری را خوشحال کند.

پتنت جدید گلکسی فولد

لودهنده‌ی معروف خبرهای فناوری به‌نام لتزگودیجیتال، اولین فردی بود که این پتنت را مشاهده کرد و طبق معمول، رندر مفصلی براساس سند ثبت اختراع یاد شده، ارائه کرده است تا نمایی از طرح مورد نظر سامسونگ برای گوشی تاشو آینده‌اش به ما نشان دهد.

گلکسی زد فولد، اما با پیچ و تاب

این پتنت در سال ۲۰۱۹ در اداره‌ی جهانی مالیک معنوی (WIPO) ثبت شد و اخیرأ مورد تأیید قرار گرفته است. این نشان می‌دهد که سامسونگ قصد دارد یک گوشی بزرگ تولید کند که وقتی آن را باز کنیم، صفحه‌نمایش بزرگ آن در دسترس قرار خواهد گرفت که از این نظر شبیه به گلکسی زد فولد است. با این‌حال، شباهت این پتنت با زد فولد سامسونگ فقط به همین مورد محدود می‌شود.

برخلاف گلکسی زد فولد، انتظار می‌رود گوشی تاشو جدید سامسونگ به‌صورت افقی باز و بسته شود و درنتیجه این محصول یک دستگاه عریض‌تر با نمایشگر دوم بزرگ‌تر در جلو خواهد بود. برای یادآوری، گلکسی زد فولد به‌طور عمودی باز و بسته می‌شود و یک گوشی با نمایشگر دوم باریک و بلند در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

پتنت جدید گلکسی فولد

طراحی نمایشگر دوم در این پتنت جدید نشان می‌دهد سامسونگ به‌دنبال ارائه‌ی یک صفحه‌نمایش بزرگ مربعی شکل در بالای صفحه است تا این محصول به یک پرچم‌دار جمع‌وجور تبدیل شود؛ اگرچه حاشیه‌های زیادی در دو طرف این نمایشگر وجود دارد.

مقاله‌ی مرتبط:

ظاهرا این طراحی برای افرادی که به‌دنبال یک دستگاه تجاری یا یک گوشی با قابلیت تبدیل شدن به یک لپ‌تاپ کوچک هستند، درنظر گرفته شده است. جزئیات این پتنت نشان می‌دهد که دوربین سلفی آن احتمالا زیر یک بریدگی قرار خواهد گرفت. با این‌حال، احتمال دارد سامسونگ از دوربین‌ سلفی زیر نمایشگر در این دستگاه استفاده کند.

دوربین پشتی این محصول نیز احتمالا از سبک طراحی عمودی بهره خواهد برد که مثل گلکسی زد فول ۳ از سه لنز تشکیل شده است. اگرچه طراحی فاش شده از این دستگاه، اطلاعات دقیقی از دکمه‌ها و درگاه‌های تعبیه شده روی آن ارائه نمی‌دهد.

باید اشاره کنیم که این طرح فقط یک پتنت است و مثل هر گواهی ثبت اختراع دیگری، هیچ تضمیمی وجود ندارد که سامسونگ حتما آن را تولید و عرضه کند. از این‌رو، افرادی که این طراحی را دوست دارند، چاره‌ای جز انتظار نخواهند داشت تا گزارش‌های تکمیلی یا خبرهای رسمی در این رابطه در دسترس قرار گیرد.

نظر شما در مورد این سبک طراحی جدید برای گوشی‌های تاشو سامسونگ چیست؟ لطفا دیدگاه خود را با زومیت و سایر کاربران به اشتراک بگذارید.

-


از بین تمام قارچ‌های موجود، کپک‌ خاکستری (Botrytis cinerea) یکی از قارچ‌هایی است که خواب را از چشم کشاورزان گرفته است. این قارچ‌ ناخوشایند اشتهای سیری‌ناپذیری دارد و صدها گونه از گیاهان را می‌خورد؛ اگرچه میوه‌های نرمی مانند انگور غذای موردعلاقه‌ی آن هستند و هر چیزی را که می‌خورد، با لایه مخملی از کپک می‌پوشاند.

اگر تابه‌حال ظرف توت‌فرنگی را برای مدت نسبتا طولانی در یخچال رها کرده‌اید و بعدا به‌سراغ آن‌ رفته‌اید و متوجه شده‌اید که توت‌فرنگی‌ها به رنگ سبز خاکستری درآمده‌اند، احتمالا یکی از اسپورهای بوتریتیس معلق در هوا روی آن خانه کرده است.

غذای کپک‌زده مطمئنا ناخوشایند است؛ اما بوتریتیس برای صنعت موادغذایی مشکل بزرگی است. این گونه قارچ هر سال حداقل ۱۰ میلیارد دلار به محصولات کشاورزی آسیب وارد می‌کند و طبق برخی از برآوردها، خسارت ناشی از آن به ۱۰۰ میلیارد دلار می‌رسد.

قارچ مذکور به‌قدری دردسرساز است که کارشناسان آسیب‌شناسی گیاهی آن را به‌عنوان دومین پاتوژن قارچی مهمی ذکر کرده‌اند که گیاهان را آلوده می‌کند. ناگفته نماند مقام اول را قارچ Magnaporthe oryzae دارد که عامل بیماری بلاست برنج است و مزارع برنج سراسر جهان را ویران می‌کند.

مارک سینگلتون، رئیس بخش سلامت گیاهان و حیوانات در استارتاپ GreenLight Biosciences، بوتریتیس را فاجعه‌ی بزرگی می‌خواند. این استارتاپ روی نسل جدیدی از اسپری‌ها برای دفاع دربرابر بوتریتیس و آفات دیگری کار می‌کند که کشاورزان را به‌ستوه آورده‌اند.

قارچ و کپک

مضرات قارچ‌کش‌ها و آفت‌کش‌های موجود به‌خوبی شناخته شده‌اند: بقایای آن‌ها می‌تواند در محیط جمع شود و به ارگانیسم‌های غیرهدف آسیب برساند؛ درحالی‌که استفاده بیش‌ازحد از آن‌ها می‌تواند موجب مقاومت آفات و علف‌های هرز شود.

سینگلتون در حال کار روی روشی برای حل این مشکلات است. نقطه‌ی شروع او RNA است؛ مولکولی شبیه به DNA که یکی از اجزای اساسی سازنده حیات است. نسل جدید آفت‌کش‌ها مبتنی‌بر ترفندی سلولی است که قدمت آن به بیش از یک‌میلیاد سال پیش برمی‌گردد؛ یعنی حداقل از زمان آخرین جد مشترک حیوانات، گیاهان، قارچ‌ها و آغازیان.

در مقطعی از زمان (دقیقا مطمئن نیستیم چه زمانی)، سلول‌ها توانایی خرد‌کردن و تخریب مواد ژنتیکی عوامل بیماری‌زای مهاجم مانند ویروس‌ها را به‌دست آوردند. وقتی سلولی وجود RNA دورشته‌ای (dsRNA) را تشخیص می‌دهد (قطعه‌ای از کد ژنتیکی که ویروس‌ها از آن برای تکثیر خود استفاده می‌کنند)، dsRNA را به قطعات کوچکی می‌شکند.

این تکه‌های dsRNA مانند «پوستر تحت تعقیب» عمل می‌کنند. مولکول‌های موجود در سلول آن‌ها را می‌گیرند و از آن‌ها برای پیداکردن بخش‌های مکمل RNA پیام‌رسان (mRNA) استفاده می‌کنند. RNA پیام‌رسان مولکولی است که سلول از آن برای تبدیل دستورالعمل‌های ژنتیکی به پروتئین استفاده می‌کند. اگر مولکول‌های شریر قبل از تبدیل‌شدن به پروتئین خرد شوند، سلول تهاجم موفقی را آغاز کرده است.

کشف فرایند یادشده که تداخل RNA یا RNAi نامیده می‌شود، موجب شد دو دانشمند کاشف آن در سال ۲۰۰۶ جایزه نوبل رشته‌ی فیزیولوژی یا پزشکی را دریافت کنند. همچنین، این کشف موجب تلاش برای ساخت ابزارهای جدیدی براساس آن شد.

دانشمندان به‌زودی متوجه شدند که اگر بتوانند dsRNA را به عامل بیماری‌زای مزاحم وارد کنند (برای مثال یک قارچ آزاردهنده)، می‌توانند به سلول‌های پاتوژن دستور دهند تا mRNA خود را تخریب کند و مانع از ساخت پروتئین‌های حیاتی شود. در اصل، دانشمندان می‌توانند ژن‌های موجود در پاتوژن‌ها را به‌دلخواه خاموش کنند. مایکل هلمستتر، رئیس استارتاپ RNAissance Ag می‌گوید: «فقط به آنجا می‌رویم و به ارکسترای ژن‌ها و پروتئین‌ها نگاه و ویولن‌ها را خاموش می‌کنیم. تمام کاری که انجام می‌دهیم، همین است.»

چندین اسپری مبتنی‌بر RNA نیز برای دفع آفات کشاورزی در حال تولید است. استارتاپ RNAissance Ag در تلاش است اسپری‌های RNA مخصوص دفع آفات را به بازار عرضه کند؛ ازجمله نوعی اسپری که شب‌پره‌ی پشت‌الماسی را هدف قرار می‌دهد. آفت مذکور اشتهای سیری‌ناپذیری برای خوردن کلم دارد و دربرابر آفت‌کش‌های رایج مقاوم شده است.

شرکت GreenLight Biosciences اسپری RNAیی دارد که سوسک سیب‌زمینی کلرادو را هدف قرار می‌دهد که سازمان حفاظت از محیط‌زیست ایالات متحده‌ی آمریکا در حال ارزیابی آن است. این شرکت پیش‌بینی می‌کند که تا اواسط سال ۲۰۲۲ درباره‌ی اسپری تصمیم‌گیری شود. همچنین، شرکت مذکور در حال کار روی نوعی اسپری‌ برای مبارزه با بوتریتیس و نیز اسپری‌ای که با کنه واروا مبارزه می‌کند. کنه واروا آفت شایعی است که زنبورهای عسل را آلوده می‌کند.

پس از کارآزمایی‌های آزمایشگاهی اولیه، GreenLight در حال آزمایش میدانی اسپری بوتریتیس خود روی انگور در کالیفرنیا و توت‌فرنگی در ایتالیا است. آن‌ها می‌خواهند متوجه شوند اسپری تا چه مدت روی گیاهان می‌ماند و عملکرد آن درمقایسه‌با قارچ‌کش‌های شیمیایی چگونه است.

کپک توت فرنگی / strawberries

اسپری‌های RNA مخصوص مبارزه با آفات درمقایسه‌با آفت‌کش‌های مبتنی‌بر مواد شیمیایی مزیت‌های عمده‌ای می‌توانند داشته باشد. میکروب‌ها طی چند روز RNA را درون خاک تجزیه می‌کنند که مشکل تجمع محیطی را کاهش می‌دهد. علاوه‌بر‌این، ازآنجاکه اسپری‌های RNA ژن‌های خاص هرگونه را هدف قرار می‌دهند (حداقل ازنظر تئوری)، احتمال بسیار کمتری وجود دارد که ارگانیسم‌های دیگر تحت‌تأثیر آن قرار گیرند.

کلوویس ان‌تی تنینگ پژوهشگری است که در دانشگاه خنت بلژیک به مطالعه آفت‌کش‌های RNAi مشغول است. وی می‌گوید حتی دو گونه‌ی بسیار مشابه تفاوت‌های ژنتیکی کافی دارند که بتوان اسپری‌های RNAیی را ساخت که آفت را هدف قرار دهند و کاری به گونه‌ی مشابه نداشته باشند. ساخت اسپری‌های RNA دفع آفات راه‌های میان‌بری نیز برای تولید آفت‌کش‌های جدید باز می‌کند. انجام این کار به روش‌های سنتی معمولا حداقل یک دهه طول می‌کشد و به صدهامیلیون دلار هزینه نیاز دارد.

تبدیل آفت‌کش‌های موجود به آفت‌کش جدید بسیار دشوار است؛ چرا‌که با تغییری کوچک نمی‌توانید انتظار نتیجه‌ی خارق‌العاده‌ای داشته باشید و آزمایش و تأیید آفت‌کش جدید بسیار زمان‌بر است. در اسپری‌های RNA، کل این دینامیک متحول می‌شود. هر اسپری جدید ژن (ترکیب ژنی) متفاوتی را در آفت هدف قرار می‌دهد که سازندگان آن می‌خواهند از شرّ آن خلاص شوند. هر اسپری ممکن است با ژن‌هایی تداخل داشته باشد که تقسیم سلولی قارچ را کنترل می‌کنند؛ درحالی‌که دیگری ممکن است ژن‌هایی را هدف قرار دهد که به قارچ در تولید توکسین‌ها کمک می‌کنند.

استارتاپ RNAissance Ag مشغول کار روی نوعی اسپری‌ است که سیستم ایمنی شب‌پره‌های پشت الماسی را دچار اختلال می‌کند و آن‌ها را دربرابر نوعی باکتری‌ که این حشرات در حالت معمول ازنظر مبارزه با آن مشکلی ندارند، آسیب‌پذیر می‌کند.

ازآنجاکه تولید dsRNA جدیدی که ژن خاصی را هدف قرار دهد، نسبتا آسان است، درصورتی‌که آفات دربرابر برخی حالت‌های عمل مقاوم شوند، دانشمندان می‌توانند به آزمایشگاه برگردند و فرمولاسیون اسپری را تغییر دهند. البته اسپری جدید هنوز باید آزمایش شود و تأییدیه بگیرد؛ اما روش بسته‌بندی و تحویل dsRNA تغییری نخواهد کرد و فقط اطلاعات ژنتیکی اصلاح می‌شود.

البته ناشناخته‌ی بزرگی در زمینه‌‌ی این رویکرد وجود دارد که می‌تواند امید برای اسپری‌های RNA را از بین برد. اسپری‌های RNA تا زمانی که آفات مولکول‌ها را جذب می‌کنند، باید مؤثر باشند؛ اما اگر آفات در‌برابر خود dsRNA مقاوم شوند، چه اتفاقی می‌افتد؟ مارک بلمونته، استاد زیست‌شناسی گیاهی در دانشگاه منیتوبا در کانادا می‌گوید:

این مسئله بسیار نگران‌کننده است. درحال‌حاضر، حداقل در شرایط آزمایشگاهی می‌بینیم که وقتی RNA دو رشته‌ای می‌سازید که آفتی را هدف قرار می‌دهد، می‌توانید به‌طور مصنوعی کاری کنید که حشره دربرابر فناوری dsRNA مقاومت حاصل کند.

دانشمندان چگونه این موضوع را کشف کردند؟ پژوهشگرانی به سرپرستی سواتی میشرا در دانشگاه تنسی چندین نسل از سوسک‌های سیب‌زمینی کلرادو را درمعرض سطوح بالایی از آفت‌کش dsRNA قرار دادند. پس از هربار مواجهه، دانشمندان بازماندگان را جدا کردند و اجازه دادند تا با یکدیگر تولیدمثل کنند و نسل جدیدی از سوسک‌ها را با مقاومت بیشتر دربرابر dsRNA ایجاد کنند.

مقاله‌های مرتبط:

مقاومت نسل نهم سوسک‌هایی که این فرایند را پشت‌سر گذاشته بودند، درمقایسه‌با سوسک‌های جمعیت اولیه ۱۱ هزار برابر بیشتر بود. وقتی درمعرض سطوح بالایی از dsRNA قرار گرفتند، ۹۵ درصد از سوسک‌های بالغ در جمعیت مقاوم از بین رفتند؛ درحالی‌که در جمعیت اولیه تمام سوسک‌های بالغ از بین رفتند. اگر هنگام استفاده‌ی واقعی از اسپری‌های dsRNA اتفاق مشابهی رخ دهد، این می‌تواند خبر بسیار بدی باشد.

سینگلتون موافق است که مقاومت همیشه یکی از نگرانی‌ها است. او می‌گوید:

این موضوع اجتناب‌ناپذیر است؛ اما هر کاری که بتوانیم انجام خواهیم داد تا اطمینان حاصل کنیم که کشاورزان از محصولات به‌گونه‌ای استفاده می‌کنند که خطر به حداقل برسد.

ممکن است به کشاورزان گفته شود که dsRNA را فقط در زمان‌های خاصی از سال استفاده کنند و ازآنجاکه RNA در محیط به سرعت تجزیه می‌شود، احتمال کمتری وجود دارد که آفات به‌اندازه‌ی کافی درمعرض آن قرار گیرند تا مقاوم شوند. هلمستتر اضافه می‌کند که اسپری‌های RNA احتمالا با آفت‌کش‌های موجود مخلوط می‌شوند تا آفات از چند جنبه هدف قرار گیرند. این رویکرد تعداد مواد شیمیایی استفاده‌شده را کاهش می‌دهد؛ اما جایگزین کاملی برای آن‌ها نیست.

تنینگ هشدار می‌دهد که مردم و سیاست‌مداران (خصوصا در اروپا) سابقه‌ی سخت‌گیرانه‌ای در زمینه‌ی فناوری‌های جدید کشاورزی دارند. در اواسط دهه‌ی ۱۹۹۰، گوجه‌فرنگی‌های GMO (اصلاح‌شده‌ی ژنتیکی) برای اولین‌بار در بریتانیا عرضه شد. برای چند سال اول، ظاهرا همه‌چیز خوب پیش می‌رفت تا اینکه چندین پژوهش علمی مشکوک درباره‌ی ایمنی غذاهای GMO طوفان رسانه‌ای به‌راه انداخت. از آن زمان، هیچ غذای GMO در بریتانیا فروخته نشده است.

پس از خروج بریتانیا از اتحادیه‌ی اروپا، دولت بریتانیا گفت می‌خواهد قوانین مرتبط با غذاهای ویرایش‌ژن‌شده را کاهش دهد؛ اما حاصل آن فقط هشداری جدی بود که نشان می‌داد مردم درباره‌ی نحوه‌ی پرورش غذایی که به دهان خود می‌برند، به‌شدت حساس هستند. البته از این نظر تأثیر dsRNA ممکن است نسبتا کم باشد. هم سینگلتون و هم هلمستتر می‌گویند اسپری‌های RNA به‌طورکلی جایگزین آفت‌کش‌های دیگر نمی‌شود؛ بلکه فقط ابزار دیگری برای مبارزه با آفات است که درکنار ابزار دیگر استفاده می‌شود.

اسپری‌های RNA ممکن است به‌ویژه برای زمان‌های خاصی از سال مفید باشند. سازمان حفاظت از محیط‌زیست آمریکا محدودیت‌های سختی در زمینه‌ی سطح آفت‌کش‌ها در غذاها تعیین کرده است. این امر مانع از استفاده از اسپری‌های خاصی نزدیک زمان برداشت می‌شود؛ اما به‌علت اینکه RNA در محیط به‌سرعت تخریب می‌شود، زمان‌بندی ممکن است مشکل‌ساز نباشد. سینگلتون می‌گوید تمرکز زیادی روی کاربردهای نزدیک برداشت وجود خواهد داشت. این یکی از مزیت‌های واقعی محصول مبتنی‌بر RNA است.

اسپری‌های RNA به‌تنهایی کشاورزان را از شرّ بوتریتیس نجات نمی‌دهند؛ اما ممکن است به کاهش وابستگی ما به آفت‌کش‌های دیگر کمک کنند. به‌گفته‌ی تنینگ، باید از همه‌ی ابزارهایی که بتوانند به شما در کنترل آفات کمک کنند، استفاده کنید؛ زیرا اگر فقط از یک روش استفاده کنید، نتیجه‌ای نمی‌گیرید.

-


ویرایش بهبودیافته رابط کاربری شیائومی تحت عنوان MIUI 12.5 Enhanced Edition در رویداد معرفی شیائومی میکس ۴ رونمایی شد. از آن زمان تاکنون، آپدیت این نسخه برای تعدادی از گوشی‌های این شرکت دردسترس قرار گرفته و وعده داده شده که برای مدل‌های باقی‌مانده تا پایان سپتامبر منتشر خواهدشد. با این‌وجود پس از گذشت سه‌ماه، شیائومی از لغو انتشار این آپدیت برای برخی از گوشی‌های ردمی خبر داده است.

به‌گزارش گیزموچاینا، براساس اعلامیه‌ای که در کانال تلگرام Mi Fans Home انتشار یافته است، نسخه‌ی بهبودیافته MIUI 12.5 برای این مدل‌های ردمی منتشر نمی‌شود:

  • ردمی نوت ۷ پرو
  • ردمی نوت ۷ اس
  • ردمی نوت ۷
  • ردمی Y3
  • ردمی ۷
  • ردمی ۷ ای

مقاله‌های مرتبط:

در این اعلامیه به عدم‌ عرضه این آپدیت برای گوشی می A3 نیز اشاره شده است؛ این امر تعجب‌آوری نیست، چراکه این گوشی مبتنی بر اندروید وان بوده و فاقد پوسته‌ی اختصاصی شیائومی است. البته به‌روزرسانی‌های فرمور گوشی‌های مبتنی بر اندروید وان شیائومی با همان شماره‌گذاری نسخه‌های MIUI عرضه می‌شوند.

این اولین‌باری نیست که این شرکت به‌طور غیرمنتظره از لغو آپدیت‌هایی که قبلا به آن‌ها وعده‌داده بود خبر می‌دهد. سال گذشته نیز دو مدل ردمی ۷ و ردمی Y3 از لیست گوشی‌های واجد شرایط دریافت MIUI 12 خط خوردند. با این وجود ردمی ۷، نسخه‌ی ۱۲ و حتی ۱۲.۵ رابط کاربری MIUI را دریافت کرد اما ردمی Y3 از دریافت آپدیت بازماند. به‌نظر می‌رسد شیائومی هنوز خط مشی از پیش تعیین‌شده و روشنی در مورد برنامه به‌روزرسانی گوشی‌های خود نداشته و دائما آن‌ها را تغییر می‌دهد، از این رو هنوز احتمال اندکی از عرضه نسخه‌ی بهبودیافته MIUI برای دارندگان مدل‌های فوق وجود دارد.

شما همراهان زومیت درمورد نحوه‌ی عملکرد شیائومی در انتشار به‌روزرسانی‌ها چه دیدگاهی دارید؟

-


مومیایی‌ها اغلب کانون توجه و از دیدنی‌ترین اشیای موجود در بسیاری از موزه‌های بزرگ جهان هستند. در پشت ویترین‌های شیشه‌ای این موزه‌ها، اجسادی که هزاران سال قدمت دارند، در دمای به‌دقت‌‌تنظیم‌شده نگه‌داری می‌شوند. جایی در این مومیایی‌ها تاریخچه زندگی مردمانی محفوظ مانده است که هزاران سال در کرانه رود نیل زندگی می‌کردند. به‌همین‌دلیل، دانشمندان و محققان امروزی ضمن احترام فراوان به مومیایی‌ها با دقت فراوانی بررسی‌های علمی خود را انجام می‌دهند.

بااین‌حال به‌گزارش نشنال جئوگرافیک، اوضاع همیشه به این منوال نبوده است؛ بلکه تا همین اواخر، اروپاییان از مومیایی‌های مصری نه برای مقاصد علمی، بلکه برای کاربردهای عملی استفاده می‌کردند. آن‌ها این اجساد باستانی را به‌دلیل خاصیت‌های درمانی و حتی نیروهای ماورائی به چشم یک کالا می‌دیدند. با شروع قرن پانزدهم میلادی، بازرگانانی که به‌دنبال سودهای کلان بودند، دست به قاچاق مومیایی‌ها به خارج از مصر و به‌خصوص اروپا زدند و بدین‌ترتیب، تجارت مومیایی رفته‌رفته به کسب‌وکاری پررونق و سودآور بدل شد.

دارویی عجیب

مومیایی‌کردن فرایندی پیچیده و طولانی بود که کاهنان مصر باستان به‌مدت هزاران سال از آن برای سالم نگه‌داشتن بدن به‌منظور سفر در زندگانی پس از مرگ استفاده می‌کنند. اگرچه این فرایند در طول زمان دستخوش تغییر شده و البته کاهنان هیچ‌وقت اسرار خود را فاش نکردند؛ اما از شواهد و قرائن برمی‌آید که در این فرایند ابتدا اعضا و جوراح را از بدن خارج و سپس با نمک طبیعی موسوم به ناترون بدن را خشک می‌کردند. همچنین، گاهی از مواد معطری همچون سقز برای روغن‌مالی بدن استفاده می‌کردند. کاهنان مصری بدن متوفی را به انواع روغن و صمغ آغشته می‌کردند و سپس درون حفره‌های بدن را نیز با پارچه‌های کتان یا خاک‌ارّه پر می‌کردند و نهایتا نوارهای پارچه‌ای را به‌دقت به دور جسد می‌پیچیدند.

تابلوی سال ۱۹۰۱ از پل فیلیپوتوتابلو سال ۱۹۰۱ از پل فیلیپوتو، نقاش فرانسوی که گاستون ماسپرو، یکی از اولین مصرشناسان را حین گشودن مومیایی یکی از کاهنان مصر باستان درمقابل حضاری از اعضای انجمن مصرشناسی فرانسه و مهمانان دیگر نشان می‌دهد

محققان همچنان نتوانسته‌اند قدمت دقیق استفاده از مومیایی‌ برای مقاصد درمانی را مشخص کنند؛ اما شواهد عمده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد اروپاییان بر این باور بودند که مومیایی‌ها نیروهای شفا‌دهنده ماورائی داشته‌اند. بااین‌حال، سایر دانشمندان منشأ این ابهام را تصور غلط وجود قیر طبیعی در مومیایی‌ها دانسته‌اند.

قیر طبیعی ماده‌ای سیاه و لزج است که به‌صورت طبیعی در نواحی اطراف دریای مُرده (در اردن و فلسطین کنونی) یافت می‌شود. مورخان و نویسندگان نامدار سده اول میلادی همچون پلینی بزرگ و دیوسکوریدس و جالینوس در قرن دوم درباره خواص درمانی قیر طبیعی نوشته‌اند. دیوسکوریدس نوعی از این قیر طبیعی را مایعی یافت‌شده در آپولونیا (آلبانی امروزی) توصیف کرده که در زبان فارسی به آن مومیا گفته می‌شود. مومیا یا مومنایی همان داروی پرخاصیتی است که بسیاری از اطبای سنتی ایران همچون زکریای رازی و ابن‌سینا از آن صحبت کرده‌اند و همچنان نیز در طب سنتی ایرانی برای درمان زخم معده، درد مفاصل، کوفتگی و پارگی زرد‌پی و… کاربرد دارد.

اروپاییان عقیده داشتند مومیایی‌ها نیروهای شفا‌دهنده ماورائی دارند

پلینی بزرگ نیز در آثار خود عنوان کرده که مومیا موجب التیام زخم‌ها و علاجی برای بیماری‌های مختلف بوده است. ظاهرا محققان اروپایی نیز از قرون وسطی قیر را با همان ماده سیاه‌رنگی یکی دانسته‌اند که در آرامگاه‌های مصری یافت می‌شدند. چنانچه پزشک قرن یازدهمی به نام کنستانتینوس آفریقایی در نوشته‌های خود مومیایی را چنین توصیف کرده است: «ماده‌ای که در مقبره‌های مردگان یافت می‌شود. بهترین آن سیاه، بدبو، پرجلا و سنگین است.»

تجارت سیاه

قرن پانزدهم میلادی زمانی است که تقاضا برای مومیایی‌ها در اروپا افزایش پیدا کرد و این ماده برای همیشه خواص درمانی گره ‌خورد. ازآنجاکه قیر طبیعی کمیاب بود، بازرگانان مبتکر برای پیدا‌کردن جایگزین آن سراغ مقبره‌های مصری رفتند. بدین‌ترتیب، وقتی مومیایی‌ها آرد و تبدیل به پودر می‌شدند، تمام مواد درون آن از انواع صمغ و روغن و مواد معطر نه‌تنها قوام و رنگی مشابه مومیای اصلی ایرانی پیدا می‌کردند؛ بلکه عطر بسیار بهتری از نمونه‌های ایرانی داشتند.

به‌دست‌آوردن مومیایی همیشه راحت نبود. در اینجا بود که برخی شیادان تصمیم گرفتند دست به ساخت به مومیایی‌های تقلبی بزنند. با هجوم مومیایی‌های تقلبی به بازار شکایت‌های زیادی از سوی خریداران می‌شد. چنانچه گای دو لافونتن در سال ۱۵۶۴ پس از سفر به اسکندریه برای تهیه دارو، کاملا از آنچه به او فروخته شد، شاکی بود. در بسیاری از موارد، مشکل این بود که شیادان با اجساد تازه مومیایی‌هایی شبیه به مصریان باستانی می‌ساختند. بدین‌ترتیب، خیلی زود بین مومیایی واقعی و تقلبی تفاوت به‌وجود آمد و بازهم بر ارزش مومیایی‌های اصلی افزوده شد.

 مومنایی ظاهرا محققان اروپایی از قرون وسطی قیر طبیعی یا همان مومنایی را با همان ماده سیاه‌رنگی که در آرامگاه‌های مصری یافت می‌شدند، یکی دانسته‌اند

تبدیل انسانی که به‌تازگی فوت‌کرده به مومیایی‌ای شبیه به نمونه‌های مصر باستان روند خوفناکی داشت. لوئیس دو اورتا، راهب اسپانیایی فرقه دومینیکن، در رساله چاپ سال ۱۶۱۰ خود «تاریخ پادشاهی‌های اتیوپی» شرح مفصلی از این روش‌ به‌دست داده است. او اشاره کرده که برای تهیه چنین مومیایی‌هایی ابتدا اسیرانی را برای مدت‌های مدیدی گرسنگی می‌دادند. سپس به آن‌ها داروهای ویژه‌ای می‌خوراندند و نهایتا سر قربانی را در خواب می‌برّیدند.

درادامه خون جسد را کاملا تخلیه و بدن را با گیاهان معطر پر می‌کردند و در یونجه می‌پیچیدند و برای مدت ۱۵ روز دفن می‌کردند. پس‌ازآن، جسد را پس از نبش‌قبر به‌مدت ۲۴ ساعت زیر آفتاب می‌خشکاندند. در این فرایند هولناک، گوشت قربانی رنگی تیره و سوخته به خود می‌گرفت. جالب اینکه راهب اسپانیایی در نوشته‌های خود این مومیایی‌های متأخر را نه‌تنها تمیزتر و بهتر از مومیایی‌های باستانی دانسته؛ بلکه عنوان کرده است که ازلحاظ خواص درمانی قوی‌تر از نمونه‌های باستانی بوده‌اند.

سِتی یکم زمانی که آرامگاه سِتی یکم در سال ۱۸۱۷ کشف شد، هیچ مومیایی درون آن نبود؛ اما جسد او بعدا در انبار سلطنتی در محوطه باستان‌شناسی دیرالبحری پیدا شد و گاستون ماسپرو که در سال ۱۸۸۶ نوارهای پارچه دور مومیایی را گشوده بود، جسد فرعون مصری را در وضعیت فوق‌العاده سالمی دید

همه از مومیایی دارویی چه اصلی و چه تقلبی آن تعریف و تمجید نمی‌کردند. آمبرواز پار فرانسوی در اوایل سال ۱۵۸۲ در جزوه‌ای به نام «گفتارهای مومیایی» نوشت: «اثر این داروی منحوس بسیار بد است و هیچ دردی را از بیماران دوا نمی‌کند. چنانچه خودم در موارد متعدد در بین کسانی که مجبور به مصرف آن شده‌اند، دیده‌ام. [این داروی مهلک] موجب بروز دردهای وحشتناک معده و بوی زننده دهان و تهوع شدید و حتی باعث اختلالات خونی نیز می‌شود.»

رنگ قهوه‌ای مومیایی

اروپاییان از مومیایی‌ها نه‌تنها به‌عنوان دارو، بلکه در نقاشی و هنر نیز استفاده می‌کردند. حداقل از قرن شانزدهم رنگی به نام «قهوه‌ای مومیایی» که از بقایای مومیایی تهیه می‌شد، به پالت‌های رنگ نقاشان اروپایی اضافه شده است. برای مخلوط‌کردن این رنگ‌ها بقایای مومیایی‌های باستانی را با سقز و قیر ادغام می‌کردند. در آن زمان، خود داروسازان که سازندگان داروهای مومیایی بودند، کار تهیه رنگ‌ها را انجام می‌دادند تا از راه فروش این کالاها نیز سودهای سرشاری نصیب خود کنند.

از سوابق تاریخی چنین برمی‌آید که اولین کاربردهای قهوه‌ای مومیایی مربوط به دوران رنسانس (اوایل قرن چهاردهم) بوده است. گفته می‌شود نقاشان به قهوه‌ای مومیایی به‌دلیل غنا و کاربردهای فراوان آن اهمیت زیادی می‌دادند. هنرمندان آن روزگار از این رنگ برای سایه‌زنی و کشیدن سایه‌روشن و کشیدن رنگ قهوه‌ای استفاده می‌کردند. اینکه از این رنگ چند بار و در چه تابلوهای نقاشی استفاده شده، همچنان از ابهامات مورخان هنری است؛ اما به‌قطع دانسته می‌شود که رنگ قهوه‌ای مومیایی تا دوران نقاشان رومانتیک اواخر قرن نوزدهم نیز استفاده می‌شده است.

بیوه مصری را در این تابلوی سال ۱۸۷۵ لاورنس آلماتادما در این تابلوی سال ۱۸۷۵ لاورنس آلماتادما، بیوه‌ای مصری را می‌بینید که بر شوهر مومیایی‌شده‌ خود سوگواری می‌کند. با اینکه نقاش بریتانیایی از منشأ رنگ قهوه‌ای مومیایی اطلاع داشت، مشخص نیست از این رنگ خاص در نقاشی خود استفاده کرده باشد

بسیاری از هنرمندان همچون نقاشان پیشارافائلی ازجمله ادوارد بورن‌جونز و لاورنس آلماتادما این رنگ را در انبارهای خود داشته‌اند. اوژن دولاکروا یکی از بزرگ‌ترین نقاشان مکتب رمانتیک قرن نوزدهم فرانسه که به استفاده گسترده از سایه‌ها و تیرگی‌های در بوم‌های نقاشی خود شهرت دارد،‌ یکی از نامزدهای اصلی استفاده از رنگ قهوه‌ای مومیایی نزد محققان است.

خرافات

سودهای سرشار حاصل از فروش مومیایی‌ها به‌موازات ترس و خرافه به قوت‌گرفتن این تجارت منحوس کمک کرد. اگرچه از اوایل قرن نوزدهم به‌بعد مسافران یونانی یا رومی گاه‌گداری در سفرهای خود به مصر با حیوان مومیایی‌شده‌ای به‌عنوان سوغات برمی‌گشتند، قبل از قرن پانزدهم میلادی، به نظر علاقه چندانی به آوردن مومیایی به اروپا به عنوان یادگاری یا سوغات وجود نداشته است.

مومیایی‌ها را اشیای معنوی پرقدرتی می‌دانستند. همین خرافات تا قرن بیستم نیز ماندگار بودند. کشف آرامگاه دست‌نخورده توت‌عنخ‌آمون به‌وسیله هاوارد کارتر در سال ۱۹۲۲ الها‌م‌بخش داستان‌های زیادی درباره «نفرین مومیایی» بود؛ نفرینی که گاهی به آن «نفرین فراعنه» نیز گفته می‌شد که به نظر محافظ مقبره فرعون بود و تعدادی از اعضای گروه کارتر را نیز کشت. همین ترس ریشه عمیقی در تخیلات اروپاییان داشت و شکارچی ذهن گناه‌گار سارقان مقبره نیز بود. اسناد تاریخی دوره رنسانس درباره اکتاویوس فاگنولا، مسیحی قرن شانزدهم، نوشته‌اند که دزد مقبره در مصر بود و چنان بلایی سر او آمد که به اسلام گروید.

بازار داغ مومیایی‌ها منجر به یک تجارت مخوف شدبازار داغ مومیایی‌ها به تجارتی مخوف منجر شد. در این عکس متعلق به حدود سال ۱۸۷۷، فروشنده مومیایی را می‌بینید که درکنار کالاهایش مشغول استراحت است

این مرد هنگام بررسی آرامگاه‌های هرم بزرگ جیزه با جسدی مواجه شد که تمام اعضا و جوارح از بدنش خارج و درون پوست گاو پیچیده شده بود. درون پوست نیز سنگ سوسک سرگین‌خوار نیز بود که مصریان باستان آن را طلسم قلب می‌دانستند. گریختن از دست مأموران گمرگ و رساندن مومیایی به کشتی عازم ایتالیا کار ساده‌ای بود؛ اما در نیمه‌های راه طوفان سهمگینی به‌وقوع پیوست که می‌رفت کشتی و تمام سرنشینان آن را غرق کند. به‌گفته فاگنولا، این اجساد مصری‌ها بودند که همیشه طوفان به‌پا می‌کردند. مرد وحشت‌زده همان شب مومیایی را به درون دریا انداخت تا وجدان ناآرام خود را تسکین دهد.

از قرن شانزدهم، رنگ قهوه‌ای مومیایی به پالت‌های رنگ نقاشان اروپایی اضافه شد

چنین داستان‌هایی در اروپای قرن شانزدهم بسیار شایع بودند. در این زمان، رقابت سختی بین دنیای مسیحی و امپراتوری عثمانی برای کنترل مدیترانه وجود داشت؛ رقابتی که جنگ‌ مذهبی تمام‌عیاری نیز بود.

در جنگ لپانتو که در سال ۱۵۷۱ درگرفت، اتحاد مقدس ناوگان نیروی دریایی عثمانی را شکست داد. پس از این پیروزی قاطع، اخباری در بنادر شلوغ مدیترانه پیچید که همیشه محل خوبی برای به‌جریان‌افتادن شایعات حیرت‌انگیز بود. شایعه شده بود که ترک‌ها در یکی از کشتی‌های خود مومیایی داشته‌اند؛ به‌همین‌دلیل نیز شکست خورده‌اند.

این شکست تاریخی عثمانی‌ها به شایعات درباره قدرت‌‌های ماورائی مومیایی‌ها برای به‌راه‌انداختن فجایع دریایی قوت بخشید؛ اما حتی ترس از مومیایی نیز برای کاهش تقاضای دارویی آن در اروپا کفایت نمی‌کرد. مقام‌های عثمانی که در قرن شانزدهم بر مصر حکمرانی می‌کردند، قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای دادوستد مومیایی وضع کردند؛ اما این اقدامات نتیجه معکوس داد و باعث به‌راه‌افتادن بازار سیاه مومیایی شد.

میهمانی‌ها و مراسم‌ها

در قرن هجدهم، کاربرد مومیایی برای خواص دارویی دیگر از بین رفته بود. در این دوران، نگرش اروپاییان به مومیایی‌ها کامل دگرگون شده بود و محققان بیشتر به آنچه زیر ورقه‌های پیچ‌درپیچ پارچه‌های مومیایی بود، علاقه پیدا کرده بودند. به‌مرور، گشودن مومیایی‌ها به رویدادی رایج در منازل و همینطور سالن‌های تئاتر تبدیل شده بودند. اولین مورد از چنین مراسمی در سال ۱۶۹۸ برگزار شده است. بنویت دو مایل، کنسول فرانسه در قاهره، اولین اروپایی بود که آنچه زیر پارچه‌های مومیایی‌های قرار داشت، کندوکاو کرد و یادداشت‌برداری‌های مفصلی نیز از بررسی‌های او در دست است. کریستین هرتزوگ، داروساز دوک ساکس کوبرگ، نیز پارچه‌پیچ‌های دور مومیایی را درمقابل تماشاچیان باز کرد. او نیز یافته‌هایش را در کتاب خود شرح داد.

مطالعه مومیایی‌ها ادامه یافت و در اوایل قرن نوزدهم پس از جنگ‌های ناپلئونی و همین‌طور استعمار بریتانیا، علاقه جدیدی به مصر باستان دوباره به اوج رسید. در سراسر قرن نوزدهم، گشودن مومیایی‌ها رویدادهای بسیار محبوبی در انگلستان بودند. توماس پتیگرو، جراح انگلستانی قرن نوزدهم، در این زمینه پیش‌گام بود و حتی بعدا به او لقب «مومیایی پتیگرو» دادند. او کار خود در مصرشناسی را به‌عنوان دستیار جیووانی باتیستا بلتسونی آغاز کرد. بلتسونی کاشف مشهور ایتالیایی مقبره سِتی اول در سال ۱۸۱۷ بود که توانست آرامگاه دست‌نخورده این فرعون مصری را کشف کند؛ هرچند درون مقبره خبری از مومیایی فرعون نبود.

دعوت‌نامه‌ای متعلق به لرد لوندزبورو دعوت‌نامه‌ای متعلق به لرد لوندزبورو به تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۸۵۰. این نجیب‌زاده در مراسمی که در عمارت او در لندن برگزار شد، در میان بهت‌وحیرت تماشاگران نسخه‌ای از کتاب باستانی مردگان، طلسم‌ها و چند دست‌کش نقره‌ای را از میان تابوت یک مومیایی باستانی بیرون کشید

پتیگرو در نمایشگاهی که بلتسونی در آن نقش‌برجسته‌های مقبره سِتی را به‌نمایش می‌گذاشت، مصرشناس ایتالیایی را همراهی کرد. در این رویداد در سال ۱۸۲۱، پتیگرو مومیایی را دربرابر گروهی از پزشکان تشریح کرد. او به‌قدری مجذوب این کار شد که تا پایان عمر درباره مصر باستان ‌تحقیق و تفحص کرد. پتیگرو در رساله‌ای که در سال ۱۸۳۴ به‌چاپ رساند، درباره مومیایی‌ها و اشیای درون بدن آن‌ها توضیحات مفصلی داد. کالبدشکافی عمومی مومیایی‌ها به‌وسیله پتیگرو در سال‌های ۱۸۳۰ به محبوبیت عظیمی دست پیدا کرده بود. تماشاگران از تماشای چهره‌های لاغر و خشکیده اجساد باستانی افسون‌شده برجای می‌ماندند یا به حال تهوع می‌افتادند؛ بااین‌حال، از ورای این مومیایی‌ها به‌تدریج چهره‌های‌ انسانی آشکار می‌شدند که هزاران سال قبل فوت کرده بودند.

مقاله‌های مرتبط:

پتیگرو پس از اینکه در یکی از مومیایی‌ها تومور استخوانی بزرگی کشف کرد، به این درک رسید که هر مومیایی‌ درواقع سابقه‌ای از شخصی واقعی است. او دریافت که تحقیقاتش می‌تواند جزئیات زندگی آن شخص را بازسازی کند. همین دیدگاه پتیگرو مطالعه مومیایی‌ها را از آن نگاه عمومی محض دور کرد و بیشتر به‌سمت حوزه تجزیه‌وتحلیل‌های علمی سوق داد. کتاب «تاریخ مومیایی‌های مصری» او یکی از متون پایه‌ای رشته مصرشناسی به‌شمار می‌رود.

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، برخی اکتشافات مهم باستان‌شناسی بازهم بینش تازه‌ای را برای این رشته نوظهور به‌ارمغان آورد. در سال ۱۸۸۱، انبوهی از مومیایی‌های مربوط به دوران پادشاهی نوین مصر ازجمله جسد گمشده سِتی یکم در گورستان تِبای کشف شد و پس‌از‌آن در سال ۱۸۹۸ نیز، نوبت کشف مقبره آمنهوتپ دوم در درّه پادشاهان بود. بسیاری از این مومیایی‌ها باز شدند؛ اما ظاهر و هرگونه آثار باستانی همراه آن‌ها طبق آخرین شیوه‌های علمی دانشگاهی ثبت و ضبط شد.

در عکسی از قرن نوزدهم دو مرد ناشناس را می‌بینید در عکسی از قرن نوزدهم، دو مرد ناشناس را می‌بینید که مشغول تشریح دقیق مومیایی هستند. از مدت‌ها قبل، ذهنیت علمی جایگزین خرافات سابق درباره آثار باستانی مصر شده بود

در اوایل قرن نوزدهم، روش‌های جدیدی برای مطالعه مومیایی‌ها به‌کار گرفته شد. گرافتون الیوت اسمیت، آناتومیست دانشکده پزشکی قاهره، از مومیایی‌های باستانی عکاسی می‌کرد. کتاب او «کاتالوگ مومیایی‌های سلطنتی موزه قاهره» که در سال ۱۹۱۲ به‌چاپ رسید، همچنان به‌عنوان کتاب مرجع ارزشمندی استفاده می‌شود. همچنین، اسمیت اولین کسی بود که از رادیولوژی اشعه ایکس برای عکس‌برداری از مومیایی‌ها استفاده کرد.

مومیایی‌ها علاوه‌بر‌اینکه به‌عنوان بقایای انسانی سزاوار احترام بودند، به چشم مخازن گران‌بهای دانش نیز دیده می‌شدند. بااین‌حال، برخی عادت‌های قدیمی به‌سختی از میان می‌روند. چنانچه در یکی از موارد مشهور در اواخر قرن نوزدهم، مقبره‌ای که گمان می‌رفت مربوط به دجر باشد که درحدود ۳۰۵۵ ق.م درگذشته بود، حین حفاری‌های باستان‌شناسی کشف شد. دجر سومین فرعون دودمان نخست مصر و اولین کسی بود که بر مصر یکپارچه فرمانروایی می‌کرد. بااین‌حال، زمانی که یک دست مومیایی با دستبندی پیدا شد، نفرات تیم حفاری جواهرات و زیورآلات را به‌دقت برداشتند و در جایی نگه‌داری کردند؛ اما برخلاف آن، پس از یادداشت‌برداری‌ و عکاسی از دست، آن را به درون سطل زباله انداختند؛ ماجرایی که دانشمندان آن دوران را به‌خشم آورد.

-


کریس گان، عکاس ناسا از روزهای ابتدایی ساخت تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) به مستندسازی آن پرداخت. او از سال ۲۰۰۹ تمام مراحل ساخت جیمز وب را ثبت کرده است و تقریبا شاهد تمام مراحل ساخت، مونتاژ و تست تلسکوپ بوده است. تلسکوپ جیمز وب اواخر آذر ماه به فضا پرتاب خواهد شد و چند ماه بعد، چشم ۶/۵ متری خود را به روی آسمان خواهد گشود.

JWST به عنوان پروژه‌ی مشترک ناسا، آژانس فضایی اروپا و سازمان فضایی کانادا به رصد قدیمی‌ترین کهکشان‌های جهان، عکس‌برداری از سیاره‌ها و منظومه‌های شکل‌گرفته اطراف ستاره‌ها می‌پردازد و حتی سیاره‌های منظومه‌ی شمسی را با جزئیاتی بالاتر رصد خواهد کرد. جیمز وب ده میلیارد دلاری، پرهزینه‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین تلسکوپی است که بشر تاکنون ساخته است. این تلسکوپ برای بررسی بهتر اجرام دوردست و جهان کهن در طیف فروسرخ به رصد خواهد پرداخت. به گفته‌ی کینکول کولون، دانشمند پروژه‌ی علوم سیاره‌ای JWST:

ما مدت‌ها است انتظار چنین رصدهایی را می‌کشیم. وب نگاهی به اولین کهکشان‌های جهان خواهد داشت و همچنین تا جایی که می‌توانیم به بررسی جو سیاره‌های فراخورشیدی خواهیم پرداخت.

جیمز وب برای اجتناب از آلودگی گرمایی زمین و خورشید در فاصله‌ی ۱/۵ میلیون کیلومتری از زمین قرار می‌گیرد. این تلسکوپ مجهز به سپری خورشیدی هم اندازه با زمین تنیس است. گشودن سپر خورشیدی و همچنین راه‌اندازی آینه‌های اصلی و ثانویه باید به خوبی پیش بروند. برخلاف تلسکوپ فضایی هابل، فرستادن فضانورد برای تعمیر جیمز وب امکان‌پذیر نیست هیدی همل، دانشمند ارشد JWST می‌گوید «به‌شدت اطمینان دارم مهندسان ما همه چیز را به خوبی تست کرده‌اند. ما آماده هستیم.»

مقاله‌های مرتبط:

مسیر جیمز وب برای پرتاب دشوار بوده است. در ابتدا هزینه‌های این تلسکوپ کمتر از یک میلیارد دلار برآورد شده بود و قرار بود سال ۲۰۰۷ پرتاب شود اما با مشکلات مدیریتی، چالش‌های فنی، کمبود بودجه و تأخیر در زمان‌بندی روبه‌رو شد. این تلسکوپ در نهایت روی موشک آریان ۵ از گویان فرانسه در آمریکای جنوبی پرتاب خواهد شد درحالی‌که هزاران مهندس، دانشمند و دیگر افراد سهیم در پروژه چشم امید به آن دوخته‌اند. به گفته‌ی گان:

پرتاب جیمز وب برای من بخش بسیار مهم و بزرگی از زندگی‌ام است. کار روی این تلسکوپ مانند بزرگ کردن و رشد فرزندم بود با این تفاوت که این تلسکوپ چندین پدر و مادر دارد.

رسیدن آینه‌ها

تصویر ذیل تکنیسین‌هایی را نشان می‌دهند که در حال بررسی یکی از ۱۸ بخش آینه‌ای شش‌ضلعی هستند که آینه‌ی اصلی وب را تشکیل می‌دهند. این بخش‌های بریلیومی هر کدام با ۰/۱۲ اونس طلا پوشانده شده‌اند. به این ترتیب دارای ساختاری بسیار مستحکم هستند درحالی‌که وزن هر کدام تنها به ۲۰ کیلوگرم می‌رسد. این قطعات روی ساختاری تاشدنی نصب می‌شوند و سپس روی موشک قرار می‌گیرند و در فضا باز می‌شوند. به گفته‌ی گان:

لحظه‌ی بررسی آینه‌ها به‌شدت به یادماندنی بود زیرا اغلب افراد در عکس هرگز از نزدیک آینه‌های تلسکوپ را ندیده بودند. آینه‌ها یکی یکی رسیدند. هر بررسی نهایتا یک تا یک و نیم ساعت طول کشید.

رسیدن آینه‌ها

اتاق فوق تمیز

قبل از آنکه قطعات JWST کنار هم قرار داده شوند، آینه‌ها و ابزار آن با دقت بالایی در اتاقی فوق تمیز در مرکز پرواز فضایی گادرد ناسا مونتاژ می‌شوند. این اتاق با حجم تقریبی ۳۶۸۰ متر مکعب یکی از بزرگ‌ترین اتاق‌های تمیز در کل دنیا است که یکی از دیوارهای آن از فیلترهای هوای HEPA تشکیل شده تا از ورود آلودگی‌هایی مثل ذرات گرد و غبار و کثیفی به بخش‌های حساس اپتیکی تلسکوپ جلوگیری کند.

اتاق فوق تمیز

بار شکننده

در این تصویر کارکنانی را در حال انتقال یکی از بخش‌های آینه‌ای تلسکوپ می‌بینید که در محفظه‌های حمل و نقل ویژه‌ی ساخت شرکت Ball Aerospace در کلرادو منتقل شد. عرض هر آینه به ۱/۳۲ متر می‌رسد. آینه‌ها در مجموع شش مرتبه بزرگ‌تر از آینه‌ی تلسکوپ فضایی هابل هستند.

بار شکننده

سرد و بدون هوا

برای اطمینان از مقاومت JWST در برابر شرایط منجمد‌کننده‌ی فضا، ابزارها و بخش‌های اپتیکی آن به مدت ۱۰۰ روز تست برودتی را داخل محفظه‌ی A گذراندند. این محفظه بزرگ‌ترین اتاق خلأ گرمایی جهان است که در مرکز فضایی جانسون ناسا درهیوستون قرار دارد و دارای یک در مدور ۴۰ تنی به عرض ۱۲/۲ متر است. از این محفظه در دهه‌ی ۱۹۶۰ برای تست سخت‌افزار مأموریت‌های آپولو به ماه استفاده شده بود.

محفظه خلاء

قفس طلایی

قبل از ساخته شدن و تست سخت‌افزارهای واقعی پرواز، نسخه‌ای آزمایشی از ابزارهای اپتیک JWST به نام شبیه‌ساز عنصر اپتیکی تلسکوپ در شرایطی شبیه به فضا قرار گرفت. پوشش‌های حرارتی طلایی، سیستمی محافظ‌ها و دستگاه‌های کنترل حرارتی از جمله پنل‌های نیتروژن مایع را می‌پوشاند و دمای شبیه‌ساز را منطبق با دمای خارج از جو زمین، روی ۱۰۰ کلوین ثابت نگه می‌دارند.

قفس طلایی

تکرار موشکافی‌ها

در تصویر ذیل، یک تکنیسین با دقت بالایی پوشش طلایی به کاررفته برای ابزار را در طول تست برودتی در شبیه‌سازی محیط فضایی کنترل می‌کند. این تست تکراری و دقیق به معنی اطمینان از عملکرد صحیح JWST پس از رسیدن به مقصد است زیرا پس از پرتاب دانشمندان راه بازگشتی ندارند تا اشتباهات را جبران کنند. به گفته‌ی کولون:

جیمزوب قطعا رصدخانه‌ای پیچیده است و نمی‌توانیم مانند هابل در فضا آن را تعمیر کنیم؛ اما وب دارای امکانات‌ پیشرفته‌ای در سیستم‌های مکانیکی است و کارکنان در تست تمام بخش‌های آن بسیار دقیق عمل می‌کنند.

بررسی دقیق و تکراری

پوشش‌های بیشتر

سپر خورشیدی تلسکوپ وب تنها بخشی نیست که به سرد شدن آن کمک می‌کند. لایه‌ای محافظتی هم پشت آینه‌ی اصلی قرار دارد که مانع از رسیدن نورها و گرماهای زائد به حسگرهای فروسرخ می‌شوند. از آنجا که تلسکوپ باز است و فاقد محفظه‌ی استوانه‌ای متداولی است که در اطراف اغلب تلسکوپ‌ها قرار دارد، لایه‌ی محافظتی پشت آینه‌ی اصلی می‌تواند از آلودگی نوری ستاره‌ها و کهکشان‌های پشت آینه جلوگیری کند.

پوشش بیشتر

تست خاموشی

تکنسین‌ها در طول تست خاموشی به بررسی آینه‌های JWST می‌پردازند. به گفته‌ی گان:

این عکس مربوط به بعداز ظهر است زیرا تست باید در تاریکی انجام می‌شد. من همیشه سعی می‌کنم تصاویرم گویای حجم کاری باشند که روی این پروژه انجام می‌شود.

تست خاموشی

-

مطالب محبوب
تبلیغات متنی